การเดินสายไฟด้วยท่อเดินสาย
ชนิดของท่อโลหะ
แม้ว่าท่อเดินสายไฟฟ้ามีอยู่มากมายหลายแบบด้วยกัน แต่ที่นิยมใช้กันมากในการเดินสายไฟฟ้าภายในบ้านมีอยู่ 3 ชนิด คือ ท่อบาง (Electrical metallic tubing หรือ EMT) ท่อหนา (rigid metal conduit) และท่ออ่อน (flexible metal conduit) ดูรูปที่ 112
           ท่อโลหะเดินสายชนิดท่อบาง ท่อโลหะชนิดนี้มักเรียกชื่อย่อว่า อีเอ็มที (EMT) เป็นท่อที่มีน้ำหนักเบา ความหนาของท่อชนิดนี้จะประมาณ 40% ของท่อชนิดหนา เนื่องจากท่ออีเอ็มทีมีน้ำหนักเบาและง่ายต่อการดัดโค้ง จึงนิยมใช้ในการเดินสายไฟในบ้านที่อยู่อาศัย (ดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้จากเรื่อง การติดตั้งท่ออีเอ็มที หัวข้อที่ 348 ของ NEC

            ท่อโลหะเดินสายชนิดท่อหนาท่อชนิดนี้เป็นท่อที่สร้างขึ้นมาเพื่อใช้กับงานที่ต้องการ ความแข็งแรง มีเกลียวที่ปลายท่อสำหรับเชื่อมต่อท่อเข้าด้วยกันเช่นเดียวกันกับท่อมาตรฐาน ในบ้านที่อยู่อาศัย ท่อหนาจะใช้เฉพาะเป็นท่อสำหรับร้อยสายไฟจากมิเตอร์เข้าบ้าน ท่อชนิดนี้สามารถตัดให้ขาดด้วยเลื่อยตัดเหล็ก และยังสามารถทำเกลียวด้วยเครื่องมือทำเกลียวมาตรฐาน ซึ่งมีที่กัดเกลียวเป็นมุมเอียง ? นิ้วต่อฟุต

           ร้านขายอุปกรณ์เครื่องไฟฟ้าส่วนมากจะมีท่อโลหะแบบต่างๆ สำหรับเดินสายไฟด้วยความยาว ขนาดต่างๆ กัน และมีการทำเกลียวไว้พร้อมที่จะนำไปใช้ได้ทันที (ดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้จากเรื่อง การติดตั้งท่อโลหะชนิดหนา หัวข้อที่ 346 ของ NEC

           ท่อโลหะเดินสายไฟชนิดท่ออ่อน ท่อชนิดนี้มีลักษณะเหมือนเปลือกโลหะของสายเคเบิล ชนิดเปลือกโลหะ แต่ในการเดินสายไฟนั้น เราจะต้องติดตั้งระบบท่อให้เรียบร้อยก่อน แล้วจึงจะมีการร้อยสายไฟเข้าไปทีหลัง ปกติแล้วจะเดินสายไฟด้วยท่ออ่อนในบริเวณที่มีการสั่นสะเทือนหรือมีการเคลื่อนไหว เช่นเดินสายเข้ามอเตอร์ และนอกจากนี้อาจจะใช้ท่ออ่อนนี้เดินสายแทนท่อแบบอื่นๆ ในบริเวณที่ที่รัศมีการโค้งงอแคบมาก หรือโค้งงอได้ลำบาก (ดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้จากเรื่องการติดตั้งท่ออ่อน หัวข้อที่ 350 ของ NEC)
เครื่องมือที่ใช้ในการเดินสายไฟภายในท่อโลหะ
      1. เครื่องมือตัดท่อ เป็นเครื่องมือที่ใช้ตัดท่อโลหะทั่วๆ ไป ตั้งแต่ขนาดเล็กไปจนถึง
ขนาดใหญ่ ได้แก่ เลื่อยตัดเหล็ก ที่ตัดท่อ เครื่องตัดท่อและทำเกลียวท่อประปา
      2. อุปกรณ์ขจัดรอยแหลมคมของขอบท่อ ได้แก่ รีมเมอร์ ตะไบ คีม
      3. เครื่องมือตัดท่อ ใช้โค้งงอท่อเป็นมุมต่างๆ ได้
      4. เครื่องมือในการดึงสายร้อยท่อภายในท่อโลหะ เรียกว่าฟิชชิ่งเทป (fishing tape)
หรือ ถ้าไม่มีอาจจะใช้ลวดสลิงเส้นเล็กผูกเชือกนำเข้าไปในท่อก่อน แล้วจึงค่อยให้เชือกโผล่ในกล่องต่อสายที่ต้องการ ก็เอาเชือกนั้นผูกกับสายไฟที่จะร้อยเข้าไปในท่ออีกครั้ง
การติดตั้งท่ออีเอ็มที
           การเลือกซื้อท่ออีเอ็มที ปกติท่ออีเอ็มทีจะขายเป็นมัด มัดละ 10 เส้น เส้นหนึ่งจะยาวประมาณ 3 เมตร ดังรูปที่ 116 ร้านขายเครื่องอุปกรณ์ไฟฟ้านั้นจะมีท่อเดินสายขนาดต่างๆ ชนิดต่างๆ ไว้จำหน่ายเป็นจำนวนมาก ขนาดของท่ออีเอ็มทีนี้มีตั้งแต่ขนาด ? นิ้วถึงขนาด 4 นิ้ว (ดูตารางที่ 2) ในรูปที่ 116 นั้นแสดงขนาดและจำนวนสายไฟฟ้าที่สามารถร้อยเข้าไปภายในท่อ (ดูรายละเอียดเกี่ยวกับจำนวนของสายไฟฟ้าในท่อและขนาดของท่อจาก NEC)
           การดัดท่ออีเอ็มที การดัดท่อเดินสายไฟนี้จะต้องมีความระมัดระวังและใช้ความชำนาญอาศัยเทคนิค พร้อมเครื่องมือที่ใช้ในการดัดท่อให้โค้งงอเป็นไปในลักษณะต่างๆ
เครื่องดัดท่อแบบฮิคกี้ (conduit Hichey) เป็นเครื่องมือดัดท่อด้วยมือ (ดูรูปที่ 115 (ก) เครื่องดัดท่อชนิดนี้บางทีเรียกกันว่า ฮิคกี้ เครื่องมือนี้จะมีขอบผนังสูงพอที่จะยึดบังคับท่อไว้ป้องกันไม่ให้เกิดการกด ทับท่อให้แบนตัวลง หรือทำให้ท่อเกิดการบิดงอ และยังมีขอบที่โค้งยาวสำหรับการโค้งงอท่อเป็นมุม 90? โดยไม่ต้องขยับเลื่อนที่ดัดงอไปยังตำแหน่งใหม่
การดัดท่อเป็นมุม 45? มีหลักการทำดังนี้นำเครื่องมือดัดท่อเข้าไปคล้องจับท่อที่จะดัด แล้วก็เริ่มต้นเครื่องมือไปด้านที่เราต้องการจะงอนั้นจนกระทั่งด้ามมือจับนั้นตั้งฉากกับพื้น หรืออยู่ในแนวดิ่งก็เอาเครื่องมือออก เราก็จะได้ท่อที่งอไป 45? ตามต้องการ (ดูรูปที่119)
การดัดท่อเป็นมุม 90o ท่อดัด 90o ใช้ในกรณีที่มีการเลี้ยวหักสายไฟเป็นมุมฉาก หรือกรณีท่อโผล่ขึ้นจากพื้นต่อวงจรไฟกับวงจรไฟวงจรอื่นๆ
รูปที่ 120 แสดงการวางท่อเพื่อดัดงอเป็นมุม 90o ตามระยะที่กะไว้ ให้สังเกตว่าระยะที่กะและทำเครื่องหมายไว้บนท่อนั้นจะต้องเป็นระยะที่รวมถึง ระยะที่เครื่องมือนั้นทาบไปชนท่อนั้นด้วย หากวางเครื่องมือไปชนท่อในระยะที่ถูกต้อง รอยโค้งงอที่เกิดขึ้นก็จะถูกต้องตามที่ต้องการด้วยสำหรับผู้เริ่มฝึกหัดควร ตรวจเช็คมุมที่เกิดขึ้นด้วยระดับน้ำ ดังในรูปที่ 121
                      การดัดท่อรูปตัวยู เป็นการดัดท่อเพื่อจะเดินสายไฟจากกล่องต่อสายหนึ่งไปยังอีกกล่อง หนึ่ง ซึ่งจำเป็นต้องดัดปลายท่อเดินสายไฟทั้งสองด้านให้เป็นมุม 90? เข้าหากันเป็นรูปตัวยู เราเรียกการดัดท่อแบบนี้ว่า การดัดท่อรูปตัวยู (back-to-back bends) ดังรูปที่ 123 นั้น ขั้นแรกจะทำการดัดท่อเป็นมุม 90? ดังแบบการดัดท่อตามรูปที่ 120 ที่ปลายท่อด้านหนึ่งก่อน ขั้นที่สองให้กะระยะระหว่างกล่องต่อสายทั้งสองลงบนท่อ ซึ่งเป็นระยะห่าง = D แล้ววางเครื่องมือดัดท่อลงบนท่อที่จะดัดในทิศทางกลับกัน และให้จุด A บนเครื่องมือดัดท่อนี้ตรงอยู่บนจุดระยะ D พอดี แล้วจึงโยกด้ามถือเครื่องมือไปในทิศทางที่จะดัด โดยเท้าจะต้องเหยียบบนที่เหยียบของเครื่องมือฮิคกี้ จนทำให้ท่อโค้งเป็นมุม 90? แล้วดังแสดงด้วยจุดไข่ปลาของรูปที่ 123 และตรวจดูว่าท่อที่จะดัดเป็นรูปตัวยูนั้นทั้งข้างขนานกันตลอดท่อหรือไม่ ถ้าไม่ขนานกันต้องมีการดัดคืนตัวหรือดัดเพิ่มขึ้นอีก

                     การดัดท่อเพื่อบกระดับอย่างง่ายๆ ในการเดินสายไฟด้วยระบบเดินท่อนั้น ไม่ใช่ว่าจะมีแต่ต้องงอท่อด้วยมุม 45? และ 90? ตลอดเวลาก็หาไม่ อันที่จริงแล้วในทางปฏิบัติเราจะพบมีสิ่งก่อสร้างกีดขวางเดินท่อ และไม่อาจงอท่อให้เป็นมุม 90? ได้ตลอดทาง ขอให้พิจารณาดูรูปที่ 124 แสดงการงอท่อหลีกสิ่งกีดขวางโดยการดัดท่อจากระดับหนึ่งไปสู่อีกระดับหนึ่ง นั้น จะต้องใช้วิธีการลากเส้นเป็นแนวไว้บนพื้นห้องหรือพื้นที่ผิวเรียบๆ เข้าช่วยเมื่อดัดท่อแล้วก็ทำการตรวจระยะให้แน่นอน และต้องมองเห็นลักษณะการดัดท่อนี้ได้อย่างชัดเจนตลอดจนสามารถกำหนดการโค้งงอ ของท่อได้ถูกต้อง
       กฎเกี่ยวกับการดัดงอท่ออีเอ็มที ในหนังสือ NEC ได้กล่าวไว้ว่า “การดัดงอท่อเดินสายไฟนั้นต้องไม่ทำให้ท่อเดินสายไฟได้รับความเสียหายและ เส้นผ่านศูนย์กลางภายในท่อต้องไม่ลดลงกว่าเดิมด้วย”  นอกจากนี้ยังได้กล่าวไว้อีกว่า “ในการเดินท่อสายไฟที่ทำด้วยโลหะระหว่างกล่องต่อสายไฟ 2 กล่อง หรือระหว่างดวงไฟกับดวงไฟ หรือระหว่างดวงไฟกับกล่องต่อสายจะต้องมีมุมที่โค้งงอของท่อรวมกันไม่เกิน 4 มุมฉาก (360 องศา) ทั้งนี้รวมไปถึงมุมโค้งงอที่จุดเข้ากล่องต่อสายหรือดวงไฟด้วย” หรือจะพูดได้ว่าไม่ควรเกิน 4 โค้ง เพราะว่าจะร้อยสายไฟเข้าไปในท่อลำบาก ในหนังสือ NEC จะระบุไว้ในตารางถึงการยอมรับรัศมีความโค้งงอที่ตำสุดของท่อบางขนาดต่างๆ กัน

        การจับยึดท่ออีเอ็มที NEC ได้กำหนดไว้ว่าจะต้องติดตั้งท่ออีเอ็มทีให้เป็นระบบที่สมบูรณ์และ ต้องมีการยึดท่ออย่างน้อยที่สุดทุกๆ ระยะ 10 ฟุต และภายในระยะ 3 ฟุตจากกล่องต่อสายกล่องแยกสาย กล่องควบคุม หรือดวงไฟ เป็นต้น และในรูปที่ 132 แสดงที่จับยึดท่ออีเอ็มทีแบบต่างๆ
             อุปกรณ์การเกาะยึดผนัง ฝ้า เพดาน พื้นห้อง อุปกรณ์นี้เมื่อเราขันตัวสกรูหรือบางแบบขันน๊อตเข้ามาทำให้กลไก ภายในทำงานกางลวดสปริงให้ถ่างออกไปดันดับช่วงผนังนั้นกระชับแน่นยิ่งขึ้น (ดูรูปที่ 134) และอุปกรณ์อีกอย่างหนึ่งที่ต้องสนใจก็คือ สมอบก หรือเรียกว่า
รอว์ลปลั๊ก เป็นอุปกรณ์ช่วยในการจับยึดผนังไว้ไม่ให้หลุดออกมาได้ อาศัยหลักการเดียวกันกับอุปกรณ์เกาะยึดผนัง เมื่อเราใส่สมอบกเข้าไปแล้ว ขันสกรูเข้าไปสมอบกซึ่งมันอ้าอยู่แล้วก็จะกางขาที่อ้านั้นออกไปดันกับรูภายในผนังนั้น

          หัวต่อท่อ ใช้สำหรับยึดท่อให้อยู่กับกล่องต่อสาย ด้วยการใช้หัวต่อท่อชนิดขันเกลียวอัดแน่น (compression) ชนิดย้ำร่อง (indenter) และชนิดขันสกรู (set screw) ดังแสดงในรูปที่ 135 หัวต่อแต่ละแบบจะใช้เทคนิคในการยึดท่อแตกต่างกันไป
หัวต่อชนิดอัดแน่น หัวต่อแบบนี้จะใช้วิธีขันเกลียวที่ตัวหัวต่อเข้ากับกล่องต่อสาย (ดูรูปที่ 136) มันจะดันวงแหวนล็อคกับผนังของกล่องต่อสายซึ่งท่อก็จะถูกยึดไว้ด้วย การยึดท่อวีธีนี้สามารถคลายออกและนำกลับมาใช้ได้อีก
        หัวต่อชนิดย้ำร่อง เป็นหัวต่ออีกอย่างหนึ่งที่ใช้วิธีย้ำทำให้เป็นร่องวงแหวนโดยรอบ เป็นหัวต่อที่ทันสมัยและดีกว่าแบบเดิม หัวต่อแบบนี้ต้องใช้เครื่องมือย้ำร่องเป็นพิเศษ มาบีบท่อทั้งสองให้เป็นร่องวงแหวนโดยรอบข้อต่อ ทำให้ท่อถูกรัดไว้ ด้วยการบีบท่อนี้จะยึดหัวต่อเข้ากับกล่องต่อสายก่อนหรือจะต่อเข้าที่หลังก็ได้
        จากรูปที่ 137ซึ่งแสดงหัวต่อท่อย้ำร่องหัวต่อนี้จะใช้หลักการต่อหัวต่อเข้ากับท่ออีเอ็มทีด้วยการย้ำให้เป็นร่องลงไปเป็น รูปวงแหวนเท่ากับเป็นการล็อคซึ่งกันและกัน ดังนั้นจึงไม่สามารถคลายออกจากกัน ต้องตัดท่ออีเอ็มทีทิ้งไปพร้อมกับหัวต่อ โดยใช้เลื่อยตัดเหล็ก

        หัวต่อชนิดขันสกรู การใช้หัวต่อชนิดนี้ต้องอาศัยการขันสกรูเพื่อยึดท่อให้เข้าที่ การยึดท่อแบบนี้สามารถคลายออกได้ และนำกลับไปยึดท่อใหม่ได้อีก
           ข้อต่อท่ออีเอ็มที ท่อที่ใช้เดินสายไฟนี้แตกต่างจากสายเคเบิลชนิดเปลือกโลหะและชนิด เปลือกอโลหะตรง ที่จะต้องต่อท่อเข้าด้วยกันหากต้องเดินท่อเกินกว่าระยะทาง10ฟุตและเมื่อต้อง การต่อท่อเข้าด้วยกันก็ต้องให้ผิวหนังภายในเรียบเหมือนเดิม โดยจะต้องใช้ข้อต่อท่อ (conduit couplings) เชื่อมต่อท่อเข้าด้วยกัน ดูรูปที่ 139 แสดงการเชื่อมต่อท่อด้วยข้อต่อ ซึ่งจะเห็นได้ว่าแท้ที่จริงนั้น ข้อต่อข้อนี้ก็คือ หัวต่อท่อจำนวน 2 ตัวหันหลังชนกันและใช้หลักการทำงานแบบเดี่ยวกัน ก็คือการอัดแน่น การย้ำร่อง และการขันสกรู ในกรณีที่ต้องการวางท่อลงในบริเวณที่มีน้ำอยู่ จะต้องใช้ตัวยึดท่อชนิดในรูปที่ 140 แทนเพื่อป้องกันน้ำรั่วซึมเข้ารอยต่อ

           การติดตั้งท่อโลหะอ่อน การเดินสายไฟด้วยท่ออ่อนนี้ใช้เทคนิคการเดินสายเช่นเดียวกับการวางสาย
เคเบิลชนิดเปลือกโลหะให้กลับไปดูบทที่ 9 เรื่อง การวางสายเคเบิลชนิดเปลือกโลหะ หากแตกต่างกันตรงที่การวางท่ออ่อนนี้เราจะสอดใส่ร้อยสายเข้าไฟในท่อภายหลัง จากการติดตั้งอุปกรณ์ทุกตัวเรียบร้อยแล้วเท่านั้นดังแสดงในรูปที่ 141 ส่วนสายเคเบิลชนิดเปลือกโลหะหุ้มจะมีสายไฟอยู่ภายในเปลือกโลหะแล้ว
         การร้อยสายไฟเข้าท่อเดินสาย การเดินสายไฟฟ้าเข้าไปในท่อโลหะสำหรับเดินสายไฟนั้นเรามักเรียกกันว่า ฟิชชิ่ง (fishing) หรือการดึงสายไฟร้อยผ่านไปในท่อ รูปที่ 142 แสดงการใช้ที่ดึงสาย (fish tape) ดึงสายไฟร้อยผ่านจากด้านหนนึ่งไปสู่อีกด้านหนึ่งที่ต้องการ ซึ่งสามารถร้อยผ่านท่อที่มีความโค้งรวมไม่เกิน 4 มุมฉาก เมื่อสายไฟถึงที่ต้องการแล้วก็ปลดเทปออก การดึงสายไฟในท่อนั้น ท่อจะต้องลื่นโดยใส่สารลดความฝืดของท่อ เช่นกราไฟต์หรือสารอื่นที่ไม่ทำอันตรายกับฉนวน และท่อต้องเรียบเพื่อสายไฟจะเคลื่อนผ่านท่อได้สะดวก การทำงานร้อยสายนี้ปกติควรมีอย่างน้อยสองคน คนหนึ่งดึงสายอีกคนหนึ่งคอยส่งสายไฟ
             การปรับระบบการเดินสายท่อให้สมบูรณ์ โดยส่วนใหญ่แล้วการติดตั้งสวิตซ์และเต้าเสียบ ในระบบท่อนี้จะเหมือนกันกับระบบการเดินสายแบบอื่นๆ ในการเดินสายไฟร้อยในท่อที่มีการต่อลงดินให้กับโลหะนั้น สำหรับการต่อเต้าเสียบลงดินที่ท่อประปาหรือจะใช้สายลงดินสีเขียวลากดินมาต่อ ที่เต้าเสียบตรงจุดสกรูสีเขียวอีกก็ได้เพิ่ม
ความปลอดภัยมากขึ้น รูปที่ 145 จนถึง 148 แสดงการใช้ท่อเดินสายไฟเพื่อต่อเติมจากระบบไฟฟ้าที่มีอยู่เดิม
           การติดตั้งอุปกรณ์รับไฟเข้าจากเครื่องวัดไฟฟ้า (มิเตอร์) ควรขอคำแนะนำจากเจ้าหน้าที่การฟ้าหรือช่างไฟฟ้า
ผู้ชำนาญเสียก่อน การติดตั้งอุปกรณ์รับไฟอย่างเหมาะสมจะทำให้อายุการใช้งานยาวนานและไม่ต้องบำรุงรักษาเป็นเวลาแรมปี

ประเภทของกระจก จำแนกประเภทของกระจกตามกระบวนการผลิตด้วยกรรมวิธีต่าง ๆ เพื่อ
ตอบสนองการใช้งานที่แตกต่างกันได้ ดังนี้
1. กระจกธรรมดา (Float Glass)
2. กระจกอบความร้อน (Heat Treated Glass)
3. กระจกเคลือบผิว หรือกระจกสะท้อนแสง (Surface Coated Glass)
4. กระจกดัดแปลง
5. กระจกอื่น ๆ

1.กระจกธรรมดา (Float Glass) กระจกธรรมดาเป็นกระจกพื้นฐานที่เกิดขึ้นจาก
กระบวนการผลิตโดยตรง แบ่งออกเป็น 2 ชนิดได้แก่ กระจกใส และกระจกสี ซึ่งมี
รายละเอียดและข้อพิจารณาในการนำไปใช้งาน ดังนี้
1.1 กระจกใส (Clear Glass)
กระจกใส คือ กระจกโปร่งแสงที่สามารถมองผ่านได้อย่างชัดเจนและให้
ภาพสะท้อนที่สมบูรณ์ไม่บิดเบี้ยว กระจกชนิดนี้จะยอมให้แสงผ่านประมาณ
75-92 % ของแสงที่ตกกระทบซึ่งขึ้นอยู่กับความหนาของกระจก กระจกใสยัง
เป็นกระจกพื้นฐานสำหรับนำไปผลิตเป็นกระจกประเภทต่าง ๆ เช่น กระจก
นิรภัยเทมเปอร์ กระจกนิรภัยหลายชั้น กระจกฉนวนกันความร้อนและกระจก
เคลือบผิว เป็นต้น ทั้งนี้คุณภาพของกระจกเหล่านี้จะขึ้นอยู่กับคุณภาพของ
กระจกใสที่นำมาผลิตด้วย
1.2 กระจกสี (Tinted Glass)
กระจกสีหรือกระจกดูดกลืนความร้อน (Heat Absorbing Glass) ผลิต
ขึ้นโดยการผสมโลหะออกไซด์เข้าไปในส่วนผสม (Batch Mix) ในขั้นตอนการ
ผลิตกระจก ทำให้กระจกมีสีสัน รวมถึงคุณสมบัติในการดูดกลืนความร้อนจาก
แสงอาทิตย์ที่ส่องมากระทบผิวกระจกและลดปริมาณแสงที่ผ่านกระจก ปริมาณ
แสงที่จะทะลุผ่านกระจกสีขึ้นอยู่กับความเข้มของสี ความหนาและสีของกระจก

2. กระจกอบความร้อน (Heat Treated Glass) กระจกอบความร้อนเป็นกระจกใส
หรือกระจกที่นำไปผ่านกระบวนการปรับแต่งคุณภาพของเนื้อกระจก เพื่อให้มีความ
แข็งแกร่งมากขึ้น หรือรับแรงกระทำจากภายนอกได้มากขึ้น แบ่งออกเป็น 2 ชนิด
ดังนี้
2.1 กระจกนิรภัยเทมเปอร์ (Tempered Glass)
กระจกนิรภัยเทมเปอร์เป็นการนำกระจกไปผ่านกระบวนการเทมเปอริง
(Tempering) เพื่อเพิ่มความแข็งแรง โดยใช้หลักการเดียวกับการทำคอนกรีต
อัดแรง (Prestressed Concrete) คือการสร้างให้เกิดชั้นของแรงอัด
(Compressive Stress) ขึ้นที่ผิวแก้วเพื่อต้านแรงจากภายนอกวิธีการนี้ทำได้
โดยการให้ความร้อนกับกระจกที่อุณหภูมิสูงกว่าจุดอ่อนตัว (Softening Point)
ของแก้วเล็กน้อยที่ประมาณ 650-700 องศาเซลเซียส และทำให้ผิวกระจกเกิด
การเย็นตัวอย่างรวดเร็ว โดยการใช้ลมเย็นเป่า (Air Quenching) ผลของความ
แตกต่างของอุณหภูมิระหว่างผิวนอกกับส่วนกลางของแผ่นกระจกจะทำให้เกิด
เป็นชั้นของแรงอัดขึ้นที่ผิวนอกของแผ่นกระจกทั้ง 2 ด้าน โดยจะประกบชั้น
ส่วนกลางเหมือนลักษณะแซนด์วิช (Sandwich) และชั้นที่ผิวนี้จะช่วยต้านแรง
จากภายนอกทำให้กระจกที่ผ่านกระบวนการเทมเปอริงแล้วมีความแข็งแรง
เพิ่มขึ้นประมาณ 4 เท่า อย่างไรก็ตามก่อนกระบวนการเทมเปอริง จะต้องตัด
กระจกให้ได้ขนาดที่ต้องการก่อน เพราะถ้าตัดหลังจากการผ่านกระบวนการ
เทมเปอริงแล้วกระจกจะแตกละเอียดหมดทั้งแผ่น
2.2 กระจกฮีตสเตรงเทน (Heat Strengthen Glass)
กระจกฮีตสเตรงเทน เป็นกระจกที่ได้จากกระบวนการผลิตที่คล้ายกับ
กระจกนิรภัยเทมเปอร์คือ ให้ความร้อนกับกระจก แล้วปล่อยให้กระจกเย็นตัวลง
แต่ต่างจากกระจกนิรภัยเทมเปอร์ตรงที่การผลิตฮีตสเตรงเทนจะปล่อยให้
กระจกเย็นตัวลงอย่างช้าๆ จึงทำให้มีความแข็งแรงน้อยกว่ากระจกนิรภัยเทม
เปอร์ ในการใช้งานจึงต้องพิจารณาถึงข้อจำกัดในเรื่องความแข็งแรงของกระจก
ด้วย

3. กระจกเคลือบผิว (Surface Coated Glass) กระจกเคลือบผิวเป็นกระจกธรรมดา
ที่นำไปผ่านกระบวนการเคลือบโลหะบนผิวกระจกเพื่อให้เกิดการสะท้อนแสงและ
ความร้อนจากแสงอาทิตย์สำหรับนำไปใช้งานในด้านการประหยัดพลังงานได้อย่างมี
ประสิทธิภาพ ตลอดจนมีความสวยงามมากขึ้น กระจกเคลือบผิวแบ่งตามรูปแบบ
ของการเคลือบผิว 2 ชนิด ได้แก่
3.1 แบ่งตามชื่อบริษัทผู้ผลิตเครื่องเคลือบผิวกระจกที่ใช้ในเมืองไทยได้ 2 แบบ ดังนี้
• แบบแอร์โค่ (AIRCO) เป็นวิธีการเคลือบโดยใช้ไทเทเนียมบริสุทธิ์ (Ti)
เป็นโลหะหลักในการเคลือบ สามารถเคลือบให้ได้สีสัน ภาพลักษณ์
และคุณสมบัติในการประหยัดพลังงานที่แตกต่างกันตามชื่อรหัสการ
เคลือบต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
TE - Titanium Earth
TS - Steel Blue
SS - Silver
TBU - Blue
• แบบเลย์โบลด์ (LEYBOLD)เป็นวิธีการเคลือบโดยใช้ดีบุกบริสุทธิ์ (Sn)
เป็นโลหะหลักในการเคลือบ โดยมีคุณสมบัติในการประหยัดพลังงาน
ใกล้เคียงกับแบบแอร์โค่แต่ให้สีสันที่แตกต่างไปจากแบบแอร์โค่ ตามชื่อ
รหัสการเคลือบต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
SL - Silver
AS - Antique Silver
BR - Bronze
SB - Sapphire Blue
3.2 แบ่งตามเทคนิคในการเคลือบผิวกระจกได้ 2 แบบ ดังนี้
• การเคลือบแบบสูญญากาศ (Vacuum Deposition or Soft Coating)
โดยการพ่นโลหะออกไซด์บางชนิดบนผิวด้านใดด้านหนึ่งของแผ่น
กระจก กระแสไฟฟ้าจะทำปฏิกิริยาทำให้โลหะเกาะบนผิวกระจก การ
เคลือบด้วยวิธีการนี้สารที่เคลือบจะถูกขูดขีดออกได้ง่าย แต่สารที่
เคลือบกระจกสามารถเคลือบไปทุกอณูของผิวกระจก กระจกที่ผ่านการ
เคลือบโลหะออกไซด์แล้วจะนำมาผ่านกระบวนการเทมเปอริงหรือ
ฮีตสเตรงเทนไม่ได้ เนื่องจากความร้อนในกระบวนการเทมเปอริงหรือ
ฮีตสเตรงเทนจะทำลายโลหะออกไซด์ที่เคลือบ
• การเคลือบแบบไพโรลิทิค (Pyrolitic Deposition or Hard Coating)
กรรมวิธีนี้กระจกจะถูกเคลือบในขณะที่กระจกยังอยู่ในลักษณะที่เป็น
ของเหลว โลหะออกไซด์จะกระจายแทรกซึมลงในเนื้อกระจกด้วย แม้
วิธีนี้โลหะออกไซด์ไม่สามารถกระจากไปทุกพื้นผิวของกระจกอย่าง
สม่ำเสมอกัน แต่ก็สามารถทำให้กระจกที่เคลือบแบบไพโรลิทิคมีความ
แข็งแรงทนทานกว่ากระจกที่เคลือบแบบสุญญากาศ
3.3 กระจกสะท้อนรังสีอาทิตย์ (Solar Reflective Glass)
กระจกสะท้อนรังสีอาทิตย์เป็นกระจกธรรมดาที่เคลือบผิวด้วยโลหะออกไซด์
ซึ่งมีคุณสมบัติด้านการสะท้อนแสง ทำให้สามารถสะท้อนพลังงานจาก
แสงอาทิตย์ที่แผ่รังสีได้บางส่วน มีค่าการสะท้อนแสงค่อนข้างสูง ความโปร่งแสง
ค่อนข้างน้อย มีสีสันสวยงามหลายสีที่แตกต่างกัน ขึ้นอยู่กับรูปแบบการเคลือบ
และสีของกระจกที่เป็นวัตถุดิบที่นำมาเคลือบ
3.4 กระจกที่มีสภาพการแผ่รังสีต่ำ (Low-E Glass)
กระจกที่มีสภาพการแผ่รังสีต่ำเป็นกระจกเคลือบสารโลหะโดยมีโลหะเงิน
บริสุทธิ์เป็นองค์ประกอบสำคัญเพื่อให้ได้ผิวเคลือบที่มีค่าการคายรังสี (Emissivity)
ที่ต่ำมาก ทั้งนี้เพื่อให้เกิดลักษณะเด่นในการเพิ่มประสิทธิภาพและคุณสมบัติในการ
ประหยัดพลังงาน โดยที่กระจกยังคงมีลักษณะใส ไม่ทึบแสง ให้ค่าแสงส่งผ่านมาก
และมีค่าการสะท้อนแสงน้อย ค่าการคายรังสีเป็นคุณสมบัติจำเพาะของผิววัตถุใดๆ
ที่บ่งบอกถึงความสามารถในการสะท้อนความร้อนที่ตกกระทบบนผิววัตถุนั้นๆ หรือ
ความสามารถในการแผ่รังสี (Radiate) ความร้อนออกจากผิววัตถุนั้นๆ ดังนั้น
กระจกแผ่นใดที่เคลือบด้วยสารที่มีค่าการคายรังสีต่ำมาก จึงหมายความว่ากระจก
นั้นมีความสามารถในการแผ่รังสีความร้อนออกจากผิวกระจกน้อยมาก ด้วยเหตุนี้
เองทำให้กระจกชนิดนี้ถูกนำไปใช้ทำเป็นกระจกฉนวนกันความร้อนได้เป็นอย่างดี
กระจกที่มีสภาพการแผ่รังสีต่ำจะสะท้อนคลื่นความร้อนและยอมให้แสงผ่าน
กระจกได้ในปริมาณที่ใกล้เคียงกับกระจกธรรมดา ในขณะเดียวกันก็สามารถสะท้อน
คลื่นความร้อนและป้องกันการถ่ายเทความร้อนผ่านกระจกได้ดี และมีการสะท้อน
แสงน้อย กระจกที่มีสภาพการแผ่รังสีต่ำช่วยในการประหยัดพลังงานได้สูง โดยยอม
ให้รังสีคลื่นสั้นจากดวงอาทิตย์ (Short Wave Radiation) ผ่านเข้ามาในตัวอาคาร
ในขณะที่สะท้อนรังสีคลื่นยาวหรือรังสีความร้อน (Long Wave Radiation) ออก
พอสมควร ในประเทศที่มีอากาศร้อน เช่น ประเทศไทยหรือแถบเอเชียตะวันออก
เฉียงใต้กระจกที่มีสภาพการแผ่รังสีต่ำจะช่วยสะท้อนรังสีความร้อน ซึ่งจะไปลดการ
สะสมความร้อนในอาคาร ทำให้ประหยัดพลังงานไฟฟ้าในการทำความเย็นให้กับ
อาคาร ในการเคลือบกระจกที่มีสภาพการแผ่รังสีต่ำสามารถเคลือบได้ทั้งกรรมวิธี
เคลือบแบบสูญญากาศและเคลือบแบบไพโรลิทิค

4. กระจกดัดแปลง กระจกดัดแปลงเป็นกระจกที่นำมาดัดแปลงด้วยกระบวนการ
(Process) ต่างๆ เพื่อตอบสนองการใช้งานที่แตกต่างกันออกไป ได้แก่
4.1 กระจกฉนวนกันความร้อน (Insulated Glass)
ในการนำกระจกมาดัดแปลงด้วยกระบวนการต่างๆ เพื่อใช้เป็นกระจก
ฉนวนกันความร้อนมีองค์ประกอบในการพิจารณาคือ ความสามารถที่จะเป็นฉนวน
กันอุณหภูมิที่แตกต่างกันระหว่างกระจกทั้ง 2 ด้าน ซึ่งถูกคั่นโดยอากาศแห้ง
เนื่องจากอากาศแห้งซึ่งบรรจุอยู่ในช่องว่างระหว่างกระจกเกิดจากการดูดความชื้น
ของสารดูดความชื้น (Desiccant) ในตัวขอบอลูมิเนียม อากาศแห้งที่ทำหน้าที่
ป้องกันการถ่ายเทความร้อนจากอุณหภูมิที่เกิดขึ้นด้านใดด้านหนึ่งของกระจกจาก
การทดลองพบว่าเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้นจะไม่มีผลกระทบต่อความสามารถในการเป็น
ฉนวนของอากาศแห้ง แต่ในทางกลับกัน ถ้าอุณหภูมิต่ำกว่า 20 องศาฟาร์เรนไฮต์
(ประมาณลบ 7 องศาเซลเซียส) จะมีผลทำให้สารดูดความชื้นไม่สามารถทำหน้าที่
ได้อย่างสมบูรณ์ ทำให้เกิดฝ้าหรือแนวน้ำภายในช่องอากาศแห้ง ดังนั้นผู้ออกแบบ
จะต้องพิจารณาถึงสภาพอากาศ ซึ่งจะมีผลต่อความสามารถในการดูดความชื้นของ
สารดูดความชื้นในกระจกฉนวนกันความร้อนให้เหมาะสมด้วย
กระจกฉนวนกันความร้อนผลิตโดยการนำกระจกอย่างน้อย 2 แผ่น ตัดให้
ได้ขนาดตามความต้องการมาประกบกัน โดยมีอลูมิเนียมซึ่งบรรจุสารดูดความชื้น
คั่นกลาง หลังจากนั้นปิดรอยที่ขอบกระจก ผลก็คือ อากาศภายในช่องระหว่าง
กระจกจะกลายเป็นอากาศที่แห้งไม่มีความชื้นเหลืออยู่ ซึ่งมีคุณสมบัติในการกัน
ความร้อน
4.2 กระจกฮีตมิเรอร์ (Heat Mirror)
ลักษณะของกระจกฮีตมิเรอร์เป็นระบบของกระจกสองชั้น (Double Glazing) ที่
เคลือบสาร ที่มีสภาพการแผ่รังสีต่ำทั้ง 2 ด้านของฟิล์มที่อยู่ระหว่างช่องว่างอากาศ
โดยที่ช่องว่างอากาศทั้งสองข้างจะกลายเป็นช่องว่างอากาศสะท้อนรังสี (Reflective
Air Space) ซึ่งจะทำให้ค่าการถ่ายเทความร้อนรวมของกระจกชนิดนี้ (U-Value)
อาจมีค่าต่ำถึง 1.4 วัตต์/ตารางเมตร.เคลวิน (0.25 บีทียู/ตารางฟุต.ชั่วโมง.องศา
ฟาร์เรนไฮต์)
4.3 กระจกฮีตสต็อป (Heat Stop)
กระจกฮีตสต็อปมีลักษณะเป็นกระจกสองชั้น ประกอบขึ้นด้วยกระจก
สะท้อนแสงที่เคลือบด้วยสารที่มีสภาพการแผ่รังสีต่ำเป็นกระจกด้านนอก และ
กระจกด้านในใช้กระจกใส สารที่เคลือบนั้นสามารถป้องกันความร้อนอินฟราเรด
(Infrared) ให้ผ่านเข้ามาเพียง 5% ช่องว่างตรงกลางใส่ก๊าซอาร์กอน ซึ่งเป็นก๊าซ
เฉื่อยมีคุณสมบัติในการนำความร้อนต่ำ ทำให้กระจกชนิดนี้มีค่าการถ่ายเทความ
ร้อนรวมต่ำ โดยแสงผ่านกระจกชนิดนี้เข้ามาประมาณ 60%
4.4 กระจกนิรภัยหลายชั้น (Laminated Glass)
กระจกนิรภัยหลายชั้น เป็นกระจกที่ผลิตขึ้นด้วยวัตถุประสงค์เพื่อให้ความ
ปลอดภัยแก่ผู้ใช้โดยการนำกระจกตั้งแต่ 2 แผ่นขึ้นไปมาผนึกเข้าด้วยกัน โดยมี
แผ่นฟิล์มโพลีไวนิลบิวทิเรต (Polyvinyl Butyrate; PVB) ที่เหนียวและแข็งแรงซ้อน
อยู่ระหว่างกลางทำหน้าที่ยึดกระจกให้ติดกันเมื่อกระจกชนิดนี้ถูกกระแทกจนแตก
แผ่นฟิล์มโพลีไวนิลบิวทิเรตจะช่วยยึดไม่ให้เศษกระจกหลุดกระจายจะมีเพียงรอบ
แตกหรือร้าวคล้ายใยแมงมุมเท่านั้น กระจกนิรภัยหลายชั้นเป็นกระจกที่ให้ความ
ปลอดภัยสูง นิยมใช้เป็นกระจกบังลมของรถยนต์ หน้าต่างอาคารสูงหรือกระจกกัน
กระสุน เป็นต้น

5. กระจกอื่น ๆ นอกจากกระจกทั้ง 4 ประเภทข้างต้นที่ได้กล่าวมาแล้ว ยังมีการผลิต
กระจกชนิดอื่น ๆ อีกมากมายเพื่อวัตถุประสงค์ในการใช้งานที่แตกต่างกันไป เช่น
กระจกเงา (Mirror) กระจกลวดลาย (Pattern Glass) กระจกเสริมลวด (Wired
Glass)

อะลูมิเนียม (ภาษาอังกฤษสะกดได้ว่า aluminium หรือ aluminum ในอเมริกาเหนือ) คือธาตุเคมีในตารางธาตุที่มีสัญลักษณ์ Al และมีเลขอะตอม 13 เป็นโลหะทรานซิชันที่มันวาวและอ่อนดัดง่าย ในธรรมชาติอะลูมิเนียมพบในรูปแร่บอกไซต์เป็นหลัก และมีคุณสมบัติเด่น คือ ต่อต้านปฏิกิริยาออกซิเดชันได้ดี (เนื่องจากปรากฏการณ์ passivation) แข็งแรง และน้ำหนักเบา มีการใช้อะลูมิเนียมในอุตสาหกรรมหลายประเภท เพื่อสร้างผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ มากมาย และอะลูมิเนียมมีความสำคัญต่อเศรษฐกิจโลกอย่างมาก ชิ้นส่วนโครงสร้างที่ผลิตจากอะลูมิเนียมสำคัญต่ออุตสาหกรรมอากาศยาน และสำคัญในด้านอื่น ๆ ของการขนส่งและการสร้างอาคาร ซึ่งต้องการน้ำหนักเบา ความทนทาน และความแข็งแรง

อะลูมิเนียม เป็นโลหะที่อ่อนและเบาที่มีลักษณะไม่เป็นเงา เนื่องจากเกิดการออกซิเดชันชั้น บาง ๆ ที่เกิดขึ้นเร็วเมื่อสัมผัสกับอากาศ โลหะอะลูมิเนียมไม่เป็นสารพิษ ไม่เป็นแม่เหล็ก และไม่เกิดประกายไฟ อะลูมิเนียมบริสุทธิ์มีแรงต้านการดึงประมาณ 49 ล้านปาสกาล (MPa) และ 400 MPa ถ้าทำเป็นโลหะผสม อะลูมิเนียมมีความหนาแน่นเป็น 1/3 ของเหล็กกล้าและทองแดง อ่อน สามารถดัดได้ง่าย สามารถกลึงและหล่อแบบได้ง่าย และมีความสามารถต่อต้านการกร่อนและ ความทนเนื่องจากชั้นออกไซด์ที่ป้องกัน พื้นหน้ากระจกเงาที่เป็นอะลูมิเนียมมีการสะท้อนแสงมากกว่าโลหะอื่น ๆ ในช่วงความยาวคลื่น 200-400 nm (UV) และ 3000-10000 nm (IR ไกล) ส่วนในช่วงที่มองเห็นได้ คือ 400-700 nm โลหะเงินสะท้อนแสงได้ดีกว่าเล็กน้อย และในช่วง 700-3000 (IR ใกล้) โลหะเงิน ทองคำ และทองแดง สะท้อนแสงได้ดีกว่า อะลูมิเนียมเป็นโลหะที่ดัดได้ง่ายเป็นอันดับ 2 (รองจากทองคำ) และอ่อนเป็นอันดับที่ 6 อะลูมิเนียมสามารถนำความร้อนได้ดี จึงเหมาะสมที่จะทำหม้อหุงต้มอาหาร


เมื่อวัดในทั้งปริมาณและมูลค่า การใช้อะลูมิเนียมมีมากกว่าโลหะอื่น ๆ ยกเว้นเหล็ก และมีความสำคัญในเศรษฐกิจโลกทุกด้าน
อะลูมิเนียมบริสุทธิ์มีแรงต้านการดึงต่ำ แต่สามารถนำไปผสมกับธาตุต่าง ๆ ได้ง่าย เช่น ทองแดง สังกะสี แมกนีเซียม แมงกานีส และซิลิกอน (เช่น duralumin) ในปัจจุบันวัสดุเกือบทั้งหมดที่เรียกว่าอะลูมิเนียมเป็นโลหะผสมของ อะลูมิเนียม อะลูมิเนียมบริสุทธิ์พบเฉพาะเมื่อต้องการความทนต่อการกัดกร่อนมากกว่าความ แข็งแรงและความแข็ง
เมื่อรวมกับกระบวนการทางความร้อนและกลการ (thermo-mechanical processing) โลหะผสมของอะลูมิเนียมมีคุณสมบัติทางกลศาสตร์ที่ดีขึ้น โลหะผสมอะลูมิเนียมเป็นส่วนสำคัญของเครื่องบินและจรวดเนื่องจากมีอัตราความแข็งแรงต่อน้ำหนักสูง
อะลูมิเนียมสามารถสะท้อนแสงที่มองเห็นได้ดีเยี่ยม (~99%) และสามารถสะท้อนแสงอินฟราเรดได้ดี (~95%) อะลูมิเนียมชั้นบาง ๆ สามารถสร้างบนพื้นผิวเรียบด้วยวิธีการควบแน่นของไอสารเคมี (chemical vapor deposition) หรือวิธีการทางเคมี เพื่อสร้างผิวเคลือบออปติคัล (optical coating) และกระจกเงา ผิวเคลือบเหล่านี้จะเกิดชั้นอะลูมิเนียมออกไซด์ที่บางยิ่งกว่า ที่ไม่สึกกร่อนเหมือนผิวเคลือบเงิน กระจกเงาเกือบทั้งหมดสร้างโดยใช้อะลูมิเนียมชั้นบางบนผิวหลังของแผ่นกระจกลอย (float glass). กระจกเงาในกล้องโทรทรรศน์สร้างด้วยอะลูมิเนียมเช่นกัน แต่เคลือบข้างหน้าเพื่อป้องกันการสะท้อนภายใน การหักเห และการสูญเสียจากความใส กระจกเหล่านี้เรียกว่า first surface mirrors และเกิดความเสียหายได้ง่ายกว่ากระจกเงาตามบ้านทั่วไปที่เคลือบข้างหลัง

ตัวอย่างการนำเอาอะลูมิเนียมไปใช้งาน เช่น

• การขนส่ง (รถยนต์ เครื่องบิน รถบรรทุก ตู้รถไฟ เรือทะเล จักรยาน ฯลฯ)
• ภาชนะ (กระป๋อง, ฟอยล์ ฯลฯ)
• การบำบัดน้ำ
• การรักษาปรสิตของปลา เช่น Gyrodactylus salaris
• งานก่อสร้าง (หน้าต่าง ประตู รางข้าง ลวด ฯลฯ)
• สินค้าสำหรับผู้บริโภคที่มีความคงทน (เครื่องใช้ไฟฟ้า อุปกรณ์ครัว ฯลฯ)
• ไฟฟ้าไฟฟ้า (ชิ้นส่วนและลวดอะลูมิเนียมมีความหนาแน่นน้อยกว่าทองแดง และราคาถูกกว่าด้วย [1] แต่มีความต้านทานไฟฟ้ามากกว่าด้วย มีหลายพื้นที่ ที่ห้ามใช้ลวดอะลูมิเนียมสำหรับสายไฟตามบ้าน เนื่องจากความหนาแน่นสูงกว่าและขยายในความร้อนมากกว่า)
• เครื่องจักรกล
• แม่เหล็กที่ทำจากเหล็กกล้าเอ็มเคเอ็ม (MKM steel) แอลไนโก (Alnico) แม้ว่าตัวอะลูมิเนียมเองจะใช้วัตถุแม่เหล็กก็ตาม
• อะลูมิเนียมความบริสุทธิ์สูง (SPA ย่อจาก Super purity aluminium, 99.980% to 99.999% Al) ใช้ในอิเล็กทรอนิกส์และซีดี.
• อะลูมิเนียมผง ใช้เป็นตัวเคลือบเงินในสี เกล็ดอะลูมิเนียมมีอยู่ในสีพื้น เช่น สีเคลือบเนื้อไม้ (primer) — เมื่อแห้ง เกล็ดจะซ้อนทับกันเป็นชั้นกันน้ำ
• อะลูมิเนียมแอโนไดส์ (anodised) คงทนต่อการออกแซิเดชั่นเพิ่มเติม และใช้ในการก่อสร้างในด้านต่าง ๆ รวมถึงการทำฮีตซิงก์ ด้วย
• อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ส่วนใหญ่ที่ต้องทำความเย็นของชิ้นส่วนภายใน (เช่น ทรานซิสเตอร์ ซีพียู - สารกึ่งตัวนำโดยทั่วไป) มีฮีตซิงก์ที่ทำจากอะลูมิเนียม เนื่องจากผลิตง่าย และนำความร้อนได้ดี ฮีตซิงก์ทองแดงเล็กกว่า แต่แพงกว่าและผลิตยากกว่าด้วย
• อะลูมิเนียมออกไซด์ หรือ อะลูมินา, พบในธรรมชาติในรูปของแร่กะรุน (ทับทิม และนิล), และใช้ในการผลิตกระจก ทับทิมและนิลสังเคราะห์ใช้ในเครื่องเลเซอร์ เพื่อผลิตแสงความถี่เดียว (coherent light)
• อะลูมิเนียมออกซิไดส์ด้วยพลังงานสูง ทำให้ใช้ในเชื้อเพลิงแข็งสำหรับจรวด เธอร์ไมต์ (thermite) และสารประกอบอื่น ๆ สำหรับทำดอกไม้ไฟ

นอกจากนี้ อะลูมิเนียมยังเป็นตัวนำยิ่งยวด ที่อุณหภูมิวิกฤต 1.2 องศาเคลวิน

ภาษีป้าย

ความรู้ทั่วไปและความหมายของภาษีป้าย
ภาษีป้าย คือ ภาษีที่จัดเก็บจากป้ายโฆษณาสินค้าต่างๆ

ป้ายที่ต้องเสียภาษี
ได้แก่ป้ายที่แสดงชื่อ ยี่ห้อหรือเครื่องหมาย ที่ใช้ในการประกอบการค้าหรือ ประกอบ
กิจการอื่น เพื่อหารายได้หรือโฆษณาการค้าหรือกิจการอื่นเพื่อหารายได้ ไม่ว่าจะได้แสดงหรือโฆษณา
ไว้ที่วัตถุใดๆ ด้วยอักษร ภาพ หรือเครื่องหมายที่เขียน แกะสลัก จารึก หรือทำให้ปรากฏด้วยวิธีอื่น

ป้ายที่ไม่ต้องเสียภาษี
(1)  ป้ายที่แสดงไว้ ณ โรงมหรสพและบริเวณของโรงมหรสพนั้นเพื่อโฆษณามหรสพ
(2)  ป้ายที่แสดงไว้ที่สินค้าหรือสิ่งที่ห่อหุ้มหรือบรรจุสินค้า
(3)  ป้ายที่แสดงไว้บริเวณงานที่จัดขึ้นเป็นครั้งคราว
(4)  ป้ายที่แสดงไว้ที่คนหรือสัตว์
(5)  ป้ายที่แสดงไว้ภายในอาคารที่ใช้ประกอบการค้าหรือประกอบกิจการอื่นหรือภายในอาคารซึ่งเป็น
      ที่รโหฐาน ทั้งนี้เพื่อหารายได้และแต่ละป้ายมีพื้นที่ไม่เกิน 3 ตารางเมตรที่กำหนดในกฎกระทรวง
      แต่ไม่รวมถึงป้ายตามกฎหมายว่าด้วยทะเบียนพาณิชย์
(6)  ป้ายของราชการส่วนกลาง ราชการส่วนภูมิภาคหรือราชการส่วนท้องถิ่นตามกฎหมายว่าด้วย
       ระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน
(7)  ป้ายขององค์การที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งองค์การของรัฐบาลหรือตามกฎหมาย
      ว่าด้วยการนั้นๆ และหน่วยงานที่นำรายได้ส่งรัฐ
(8)  ป้ายของธนาคารแห่งประเทศไทย ธนาคารออมสิน ธนาคารอาคารสงเคราะห์ธนาคารเพื่อ
      การสหกรณ์และบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
(9)  ป้ายของโรงเรียนเอกชน ตามกฎหมายว่าด้วยโรงเรียนเอกชนหรือสถาบันอุดมศึกษาเอกชน
      ตามกฎหมายว่าด้วยสถาบันอุดมศึกษาเอกชน ที่แสดงไว้ ณ อาคารหรือบริเวณของโรงเรียน
      เอกชนหรือสถาบันอุดมศึกษาเอกชนนั้น
(10)ป้ายของผู้ประกอบการเกษตรซึ่งค้าผลผลิตอันเกิดจากการเกษตรของตน
(11)ป้ายของวัดหรือผู้ดำเนินกิจการเพื่อประโยชน์แก่การศาสนาหรือการกุศลสาธารณะโดยเฉพาะ
(12)ป้ายของสมาคมหรือมูลนิธิ
(13)ป้ายตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ปัจจุบันมีกฎกระทรวงฉบับที่ 2 (พ.ศ.2535) ให้เจ้าของป้าย
      ไม่ต้องเสียภาษีป้าย  สำหรับ
      (13.1) ป้ายที่ติดตั้งหรือแสดงไว้ที่รถยนต์ส่วนบุคคล รถจักรยานยนต์ รถบดถนนหรือรถแทรกเตอร์
                ตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์
      (13.2) ป้ายที่ติดตั้งหรือแสดงไว้ที่ล้อเลื่อนตามกฎหมายว่าด้วยล้อเลื่อน
      (13.3) ป้ายที่ติดตั้งหรือแสดงไว้ที่ยานพาหนะนอกเหนือจาก (13.1) และ (13.2)โดยมีพื้นที่ไม่เกิน
                ห้าร้อยตารางเซนติเมตร

          ผู้มีหน้าที่เสียภาษี
          เจ้าของป้าย แต่ในกรณีไม่มีผู้ยื่นแบบแสดงรายการภาษีป้าย (ภ.ป.1) สำหรับป้ายใดเมื่อ
เจ้าหน้าที่ไม่อาจหาตัวเจ้าของป้ายนั้นได้ ให้ถือว่าผู้ครอบครองป้ายนั้นเป็นผู้มีหน้าที่เสียภาษี ถ้าไม่
อาจหาตัวผู้ครอบครองป้ายนั้นได้ให้ถือว้าเจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคาร หรือที่ดินที่ป้ายนั้นติดตั้ง
หรือแสดงอยู่เป็นผู้มีหน้าที่เสียภาษีป้ายตามลำดับและให้พนักงานเจ้าหน้าที่แจ้งการประเมินภาษีเป็น
หนังสือไปยังบุคคลดังกล่าว

          กำหนดระยะเวลาให้ยื่นแบบแสดงรายการ
          ให้เจ้าของป้ายซึ่งจะต้องเสียภาษีป้าย ยื่นแบบแสดงรายการภาษีป้าย (ภ.ป.1) ณ ฝ่ายรายได้
สำนักงานเขตซึ่งป้ายนั้นติดอยู่ภายในเดือนมีนาคมของทุกปี ป้ายที่ติดตั้งใหม่หรือมีการเปลี่ยนแปลง
หลังจากเดือนมีนาคมให้ยื่นแบบภายใน 15 วัน นับแต่วันติดตั้งหรือแสดงป้าย หรือนับตั้งแต่วันเปลี่ยนแปลงแก้ไขแล้วแต่กรณีให้เจ้าของป้ายมีหน้าที่เสียภาษีโดยเสียเป็นรายปี ยกเว้นป้ายที่เริ่มติดตั้งหรือแสดงในปีแรกให้เสียภาษีป้ายตั้งแต่วันเริ่มติดตั้ง หรือแสดงจนถึงวันสิ้นปีและคิดภาษีป้ายเป็นรายงวด งวดละ 3 เดือน ของปีโดยเริ่มเสียภาษีป้ายตั้งแต่งวดที่ติดตั้งป้ายจนถึงงวดสุดท้ายของปี

          ในกรณีที่เจ้าของป้ายอยู่นอกประเทศไทย
          ให้ตัวแทนหรือผู้แทนในประเทศมีหน้าที่ยื่นแบบแสดงรายการภาษีป้ายแทนเจ้าของป้าย
ถ้าเจ้าของตายหรือไม่อยู่ เป็นคนสาบสูญ เป็นคนไร้ความสามารถหรือเสมือนไร้ความสามารถ
ให้ผู้จัดการมรดก ผู้ครอบครองทรัพย์มรดกไม่ว่าจะเป็นทายาทหรือผู้อื่น ผู้จัดการทรัพย์สิน ผู้อนุบาล
หรือผู้พิทักษ์แล้วแต่กรณีมีหน้าที่ปฏิบัติการแทนเจ้าของป้าย

           เจ้าของป้ายผู้ใด
(1) ติดตั้งหรือแสดงป้ายอันต้องเสียภาษีภายหลังเดือนมีนาคมให้เสียเป็นรายงวด
(2) ติดตั้งหรือแสดงป้ายใหม่แทนป้ายเดิม และมีพื้นที่ ข้อความภาพและเครื่องหมาย
อย่างเดียวกับป้ายเดิมที่ได้เสียภาษีป้ายแล้ว ได้รับยกเว้นภาษีเฉพาะปีที่ติดตั้ง
(3) เปลี่ยนแปลงแก้ไขพื้นที่ป้าย ข้อความ ภาพ หรือเครื่องหมายบางส่วนในป้ายที่ได้เสีย
ภาษีป้ายแล้ว อันเป็นเหตุให้ต้องเสียภาษีป้ายเพิ่ม ป้ายที่เพิ่มข้อความชำระตาม
ประเภทป้ายเฉพาะส่วนที่เพิ่ม ป้ายที่ลดขนาดไม่ต้องคืนเงินภาษีในส่วนที่ลดถ้า
เปลี่ยนขนาดต้องชำระใหม่

          ฐานภาษีและอัตราภาษี
          ฐานภาษีให้คิดจากขนาดกว้างคูณยาวของป้ายและอัตราภาษีให้คิดจากประเภทของป้าย
เช่น เป็นอักษรไทย หรือต่างประเทศ หรือรูปภาพ

         ป้ายที่มีขอบเขตกำหนดไว้
การคำนวณพื้นที่ป้ายให้เอาส่วนกว้างที่สุดคูณด้วยส่วนยาวที่สุดเป็นขอบเขตของป้าย

         ป้ายที่ไม่มีขอบเขตกำหนดไว้
         ให้ถือเอาตัวอักษร ภาพหรือเครื่องหมาย ที่อยู่ริมสุดเป็นขอบเขต เพื่อกำหนดส่วนที่กว้าง
ที่สุดและยาวที่สุด แล้วคำนวณตามตารางคำนวณพื้นที่เป็นตารางเซนติเมตรเศษของ 500 ตารางเซนติเมตร ถ้าเกินครึ่งให้นับเป็น 500 ตารางเซนติเมตร ถ้าต่ำกว่าปัดทิ้ง

อัตราภาษีป้าย
ประเภทป้าย อัตรา บาท/500 ตารางเซนติเมตร
1.  อักษรไทยล้วน 3
2.  อักษรไทยปนอักษรต่างประเทศ/ภาพ/ 20
     เครื่องหมายอื่น
3.  ป้ายดังต่อไปนี้ 40
     - ไม่มีอักษรไทย
     - อักษรไทยบางส่วนหรือทั้งหมดอยู่ได้หรือต่ำกว่าอักษรต่างประเทศ
4. ป้ายที่เปลี่ยนแปลงแก้ไขพื้นที่ป้าย ข้อความภาพ หรือเครื่องหมายบางส่วนในป้ายที่ได้เสีย
    ภาษีป้ายแล้ว อันเป็นเหตุให้ต้องเสียภาษีป้ายเพิ่มขึ้นให้คิดอัตราตาม 1, 2 หรือ 3 แล้วแต่
    กรณีและให้เสียเฉพาะเงินภาษีที่เพิ่มขึ้น
5. ป้ายใดเมื่อคำนวณแล้วจำนวนเงินต่ำกว่า 200 บาทให้เสีย 200 บาท

         การคำนวณภาษีป้าย
         ให้คำนวณภาษีป้ายโดยนำพื้นที่กว้างคูณยาว โดยคำนวณเป็นตารางเซนติเมตรหารด้วย
ห้าร้อย คูณด้วยอัตราภาษีป้ายประเภทนั้นๆ

         
         ตัวอย่างการคำนาณภาษี
นาย ค. มีป้ายโฆษณาสินค้าที่มีอักษรไทยปนรูปภาพ (ป้ายนี้เป็นป้ายประเภท 2) ขนาดกว้าง 100 เซนติเมตร ยาว 400 เซนติเมตร ต้องเสียภาษีป้ายดังนี้
100 x 400 = (40,000 / 500) x 20 = 1,600 บาทต่อปี
หมายเหตุ : ป้ายใด เมื่อคำนวณภาษีแล้วมีจำนวนเงินที่ต้องเรียกเก็บภาษีต่ำกว่า 200 บาท ให้
เรียกภาษีป้ายละ 200 บาท ต่อปี


           การชำระภาษี
           ผู้รับประเมินได้รับหนังสือแจ้งการประเมินภาษี (ภ.ป.3) ให้ชำระเงิน ภายใน 15 วัน นับ
แต่วันที่ได้รับแจ้งการประเมิน โดยชำระภาษีได้ที่ สำนักงานเขตซึ่งป้ายนั้นตั้งอยู่ การชำระภาษีป้ายจะ
กระทำโดยส่งธนาณัติหรือตั๋วแลกเงินของธนาคารที่สั่งจ่ายแก่กรุงเทพมหานครก็ได้ โดยส่งทาง
ไปรษณีย์ลงทะเบียน และให้ถือว่าวันที่ได้ทำการส่งดังกล่าวเป็นวันชำระภาษีป้าย หรือชำระผ่าน
ธนาคารกรุงไทย เป็นการรับชำระภาษีกรณีปกติไม่มีเงินเพิ่มและไม่เกินวันที่กำหนดไว้ในใบนำการ
ชำระภาษีกรุงเทพมหานคร

          ขั้นตอนการยื่นเสียภาษี
          ให้ผู้มีหน้าที่เสียภาษีป้ายสามารถขอรับแบบแสดงรายการภาษีป้าย (ภ.ป.1) ได้ที่
ฝ่ายรายได้ สำนักงานเขต โดยกรอกรายการในแบบ ภ.ป.1 ตามความเป็นจริงให้ครบถ้วน ลงลายมือ
ชื่อของตนพร้อมวัน เดือน ปี ส่งคืนพนักงานเจ้าหน้าแห่งท้องที่ที่ป้ายนั้นได้ติดตั้ง หรือแสดงไว้ ทั้งนี้
จะนำส่งด้วยตนเอง มอบหมายให้ผู้อื่นไปส่งแทนหรือส่งทางไปรษณีย์ลงทะเบียนก็ได้

         เอกสารหลักฐานที่ต้องใช้ประกอบการยื่นแบบ
         กรณีป้ายใหม่ ให้เจ้าของป้ายยื่นแบบเสียภาษี พร้อมสำเนาหลักฐานและลงลายมือชื่อรับรองความถูกต้อง ได้แก่
1.บัตรประจำตัวประชาชนและทะเบียนบ้าน
2.ใบทะเบียนการค้า ทะเบียนพานิชย์
3.ใบอนุญาตติดตั้งป้ายหรือใบเสร็จรับเงินจากร้านทำป้าย (ถ้ามี)
4.หนังสอรับรองนิติบุคคล (กรณีนิติบุคคล)
5.ใบมอบอำนาจกรณีให้ผู้อื่นทำการแทน
6.อื่นๆ สอบถามรายละเอียดได้ที่ฝ่ายรายได้ สำนักงานเขต

         การขอผ่อนชำระภาษี
         ถ้าภาษีป้ายที่ต้องชำระมีจำนวนตั้งแต่สามพันบาทขึ้นไป ผู้มีหน้าที่เสียภาษีป้ายจะขอผ่อนชำระเป็นสามงวดงวดละเท่าๆ กันก็ได้ โดยแจ้งความจำนงเป็นหนังสือให้พนักงานเจ้าหน้าที่ทราบก่อน
ครบกำหนดเวลาการชำระภาษี และให้ชำระ

งวดที่หนึ่ง ก่อนครบกำหนดเวลาชำระภาษี
งวดที่สอง ภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันสุดท้ายที่ต้องชำระงวดที่หนึ่ง
งวดที่สาม ภายในหนึ่งเดือนนับแต่วันสุดท้ายที่ต้องชำระงวดที่สอง

         เงินเพิ่ม
ให้ผู้มีหน้าที่เสียภาษีป้าย เสียเงินเพิ่มนอกจากเงินที่ต้องเสียภาษีป้ายในกรณีและอัตราดังนี้
1.การอุทธรณ์
   ไม่ยื่นแบบภายในเวลาที่กำหนดเสียเงินเพิ่ม ร้อยละสิบ ของจำนวนเงินที่ต้องเสียภาษี แต่ถ้ายื่น
   แบบก่ิอนได้รับใบแจ้งเตือนเสียเงินเพิ่ม ร้อยละ 5 ของจำนวนเงินที่ต้องเสีย
2.ยื่นแบบไม่ถูกต้องทำให้เสียภาษีน้อยลงเสียเงินเพิ่ม ร้อยละสิบ ของภาษีป้ายที่ประเมินเพิ่มเติม
3.ไม่ยื่นชำระภาษีป้าย ภายในเวลาที่กำหนดเสียเงินเพิ่ม ร้อยละสอง ต่อเดือนของจำนวนเงิน
   ที่ต้องเสียภาษีป้าย

         การอุทธรณ์
         ไม่ยื่นแบบภายในเวลาที่กำหนดเสียเงินเพิ่ม ร้อยละสิบ ของจำนวนเงินที่ต้องเสียภาษี แต่ถ้ายื่นแบบก่อนได้รับใบแจ้งเตือนเสียเงินเพิ่ม ร้อยละ 5 ของจำนวนเงินที่ต้องเสีย ยื่นแบบไม่ถูกต้องทำให้เสียภาษีน้อยลงเสียเงินเพิ่ม ร้อยละสิบ ของภาษีป้ายที่ประเมินเพิ่มเติม 2 ไม่ยื่นชำระภาษีป้าย ภายในเวลาที่กำหนดเสียเงินเพิ่ม ร้อยละสอง ต่อเดือนของจำนวนเงิน ที่ต้องเสียภาษีป้าย 3
เมื่อผู้มีหน้าที่เสียภาษีป้ายได้รับแจ้งการประเมินแล้ว หากเห็นว่าการประเมินนั้นไม่
ถูกต้องมีสิทธิอุทธรณ์การประเมินต่อผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร โดยยื่นอุทธรณ์ผ่านพนักงาน
เจ้าหน้าที่ ที่ฝ่ายรายได้ สำนักงานเขตท้องที่ซึ่งยื่นแบบแสดงรายการภาษีไว้ โดยต้องยื่นอุทธรณ์ภายใน
30 วันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งการประเมิน

1.เจ้าของป้ายมีสิทธิอุทรณ์การประเมินภาษีป้ายต่อผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครโดยยื่นอุทรณ์ได้ภาย
   ใน 30 วัน นับจากวันที่ได้รับ
2.ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครพิจารณาอุทรณ์และแจ้งคำชี้ขาดไปยังผู้ยื่นคำร้อง
3.ถ้าไม่พอใจผลการพิจารณาของผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครสามารถยื่นฟ้องต่อศาล ภายใน 30 วัน

        การขอคืนเงินค่าภาษี
        ในกรณีที่มีคำวินิจฉัยอุทธรณ์หรือคำพิพากษาถึงที่สุดของศาลให้มีการลดจำนวนเงินที่ได้
ประเมินไว้ ให้แจ้งผู้มีหน้าที่เสียภาษีทราบโดยเร็ว เพื่อมาขอรับเงินคืนภายในหนึ่งปีนับแต่วันที่ได้รับ
แจ้ง ผู้ใดเสียภาษีป้ายโดยไม่มีหน้าที่ต้องเสียภาษี หรือเสียเกินกว่าที่ควรต้องเสียมีสิทธิได้รับเงินคืน
โดยยื่นคำร้องขอคืนภายใน 1 ปี นับแต่วันที่ได้เสียภาษีป้าย

        บทกำหนดโทษ
1.จงใจแจ้งข้อความอันเป็นเท็จหรือนำพยานหลักฐานเท็จมาแสดงเพื่อหลีกเลี่ยงการเสียภาษีต้องระวาง  โทษจำคุกไม่เกิน 1 ปีหรือปรับตั้งแต่ 5,000 - 10,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
2.ป้ายที่ติดบนอสังหาริมทรัพย์ของบุคคลอื่นและมีพื้นที่เกิน 2 ตารางเมตร ต้องมีชื่อและที่อยู่เจ้าของป้าย เป็นตัวอักษรไทยชัดเจนที่มุมขวาด้านล่างของป้าย หากไม่ปฏิบัติตามต้องระวางโทษ ปรับวันละ 100 บาท ทุกวันตลอดระยะเวลาที่กระทำผิด
3.ไม่แจ้งการรับโอนป้ายภายใน 30 วัน นับแต่วันรับโอนหรือไม่แสดงหลักฐานการเสียภาษีไว้ ณ ที่เปิดเผย ต้องระวางโทษปรับตั้งแต่ 1,000 - 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
4.ขัดขวางการปฏิบัติการของพนักงานหรือเจ้าหน้าที่เพื่อตรวจสอบ หรือไม่ปฏิบัติตามคำสั่งเป็นหนังสือเรียกมาให้ถ้อยคำหรือให้ส่งบัญชีหรือเอกสารเกี่ยวกับภาษีป้ายมาตรวจสอบ ต้องระวางโทษ จำคุกไม่เกิน 6 เดือน หรือปรับตั้งแต่ 1,000 - 20,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
5.จงใจไม่ยื่นแบบแสดงรายการภาษีป้าย ต้องระวางโทษปรับตั้งแต่ 5,000 - 50,000 บาท

แผนผังขั้นตอน...
การยื่นแบบชำระภาษีป้าย
1. การยื่นแบบแจ้งรายการเพื่อเสียภาษีป้าย (ภ.ป.1)
การชำระเงินค่าภาษี ผู้มีหน้าที่ที่ต้องเสียภาษีป้าย    ต้องมาขอกรอกแบบแรายการเสียภาษีต่อเจ้าพนักงานประเมิน ณ ฝ่ายรายได้สำนักงานเขต ที่ป้ายตั้งอยู่ โดยจะต้องยื่นแบบ เพื่อขอประเมินภาษีภายในเดือนมีนาคมของทุกปีหรือแสดงรายการภายใน 15 วันนับแต่วันติดตั้งป้าย
2. การตรวจสอบและรับแบบยื่น (ภ.ป.1)
เจ้าหน้าที่ ณ สำนักงานเขตรับแบบยื่นภ.ป.1 จากประชาชน โดยทำ การตรวจสอบหลักฐานทั้งหมดเพื่อทำการคำนวณค่าภาษี
3.การแจ้งการประเมิน
เมื่อเจ้าหน้าที่ดำเนินการ 2 กรณี ดังนี้
   3.1กรณีชำระภาษีป้ายในวันที่ยื่นแบบแสดงรายการภาษี
   3.2ไม่ชำระในวันยื่นแบบพนักงานเจ้าหน้าที่แยกประเมิน ภ.ป.3
4.การชำระเงินค่าภาษี
สามารถทำได้หลายวิธี ดังนี้
   4.1การชำระเงินค่าภาษีทั้งหมดภายในระยะเวลาที่กำหนด
       ต้องชำระภายใน 15 วัน นับแต่วันที่ได้รับแจ้งการประเมิน ต้องมาชำระเงินที่ฝ่ายการคลัง
       สำนักงาน เขตหรือชำระที่กองการเงิน ศาลาว่าการที่กรุงเทพมหานคร (เสาชิงช้า) โดยสามารถ
       ชำระเงินค่าภาษีทั้งหมดด้วยเงินสด เช็คหรือธนาณัติ โดยวันที่จ่ายเช็ควันที่โอนเงินทางธนาณัติ
       จะถือเป็นวันชำระเงินโดยไม่มีการคิดค่าเพิ่ม
  4.2การชำระเงินค่าภาษีผ่านธนาคารกรุงไทย
       1.พนักงานแจ้งประเมินค่าภาษีและออกใบแจ้งหนี้ค่าภาษีให้ผู้เสียภาษี
       2.ผู้มีหน้าที่เสียภาษีรับใบแจ้งหนี้ค่าภาษี
       3.นำใบแจ้งหนี้ค่าภาษีไปติดต่อชำระเงินที่ธนาคารกรุงไทยทุกสาขาทั่วประเทศ รอรับใบเสร็จเก็บ
          ไว้เป็นหลักฐาน

ไม้อัด

ไม้อัด เกิดจากการรวมไม้หลาย ๆ ชนิดเข้าด้วยกันหรือทำจากไม้ชนิดเดียวกัน โดยการตัดท่อนซุงให้มีความยาวตามที่ต้องการ แล้วกลึงปอกท่อนซุง หรือฝานให้ได้แผ่นไม้เป็นแผ่นบาง ๆ มีความหนาตั้งแต่ 1 ถึง 4 มิลลิเมตร แล้วนำมาอัดติดกันโดยใช้กาวเป็นตัวประสานโดยให้แต่ละแผ่นมีแนวเสี้ยน ตั้งฉากกัน แผ่นไม้จะถูกอบแห้งในเตาอบ ไม้อัดมีขนาด กว้าง 4 ฟุต ยาว 8 ฟุต หนา 4,6,8,10,15 และ 20 มิลลิเมตร

คุณสมบัติ

1. มีความแข็งแรงทนทานสูง มีความคงตัวไม่ยืดหด และแตกง่าย
2. สามารถตอกตะปูหรือใช้ตะปูควงขันใกล้ขอบแผ่น หรือทุกส่วนได้รอบด้าน
3. สามารถตัด เลื่อย และฉลุได้ง่าย ไม่แตกหัก สามารถโค้งงอได้โดยไม่ฉีกหัก
4. เป็นฉนวนกันความร้อนได้ดี
5. สามารถรับน้ำหนักได้ในอัตราที่สูงกว่าไม้ธรรมดา

ประโยชน์ใช้สอย

1. ใช้เป็นโครงหล่อเสาคอนกรีตในการก่อสร้าง
2. เป็นส่วนประกอบของเฟอร์นิเจอร์
3. โครงสร้างกล่องไม้
4. สำหรับรองพื้นที่นอนหรือเตียง
5. ทำผนังห้อง,ฝ้าเพดาน